.

.

حالا که آمده ای ، چترت را ببند ، در ایوان این خانه جز مهربانی نمی بارد .
.

.

.

مهربانی باغ سبزی است که از روزنه ی پنجره ها باید دید ، مهربانم مگذار لحظه ای روزنه ی پنجره ها بسته شود .
.

.

.

هیچ ثروتی بالاتر از مهربانی نیست ، یادت باشه تو خیلی ثروتمندی
یه خورده از ثروتت رو هم به ما بدی چی میشه آخه !؟

.

.

.

تو همان مهربانی هستی؟! یا مهربانی همان توست؟! نمی دانم

می دانم بی شک با هم نسبت نزدیکی دارید

.

.

.

مهربانی نقش هر نقاش نیست / هر که نقشی را کشید نقاش نیست
نقش را نقاش معنا میدهد / مهربانی نقش یار است حیف که یار نقاش نیست

.

.

.

ایمان داشته باش که کمترین مهربانی ها از ضعیفترین حافظه ها پاک نمیشوند
پس چگونه فراموش خواهی شد تو که پیشه ات مهربانی است ؟

.

.

.

مهربانی باغ سبزی است که از روزنه پنجره ها باید دید
مهربانم مگذار لحظه ای روزنه پنجره ها بسته شود

.

.

.

بی وفایی کن وفایت میکنند با وفا باشی خیانت میکنند
مهربانی گر چه آیینه ی خوشیست مهربان باشی رهایت میکنند

.

.

.

کاش میشد بر جدایی خشم کرد / شاخه های نسترن را با تواضع پخش کرد
کاش میشد خانه ای از مهر ساخت / مهربانی را در آن سرمشق کرد

.

.

.

در مهربانی همچون باران باش که در ترنمش علف هرز و گل سرخ یکیست

.

.

.

مهربانی زبانی است که : برای کور دیدنی ، برای کر شنیدنی ، و برای لال گفتنی است

.

.

.

مهربانی تزئین لحظه هاست برای مهربانیت جوابی جز دوست داشتن ندارم

.

.

.

عشق را رنگ آبی زدم، دوست داشتن را قرمز، نامردی را سیاه، دروغ را سفید،

ولی نمی دانم چرا به تو که میرسم نمی دانم مهربانی چه رنگی است ؟

.

.

.

مهربونیات زیاده که هنوز خوب و صبوری / مثل یک حس قشنگی حتی وقتی خیلی دوری . . .

.

.

.

چه کسی رسد به پایت ز محبت و صفایت

به خدا ز مهربانی در جهان یگانه هستی

.

.

.

کاش هرگز در محبت شک نبود / تک سوار مهربانی تک نبود

کاش بر لوحی که بر جان و دل است / واژه تلخ خیانت حک نبود

.

.

.

بگذار
بگویند خسیسم

من دوستت دارم هایم را الکی خرج نمیکنم جز برای مهربانی خودت

.

.

.

بوی مهربانی
میآید

کجا ایستاده ای ؟
در مسیر باد !؟

.

.

.

خانه های جدول
زندگیم را دستان مهربانت یک به یک پر کرد 

و رمز
جدول چنین بود:

دوستم بدار

.

.

.

موج آرام نگاهت لاف دریا را شکست / از حصار شب گذشت و مرز فردا را شکست

 غم بر روی شانه هایم سالها لم داده بود / مهربانیهای تو ، قندیل غمهایم شکست

.

.

.

ایمان داشته باش
که کمترین مهربانی ها از ضعیفترین حافظه ها پاک نمیشوند ، 

پس چگونه فراموش
خواهی شد تو که پیشه ات مهربانی است . . . ؟

.

.

.

انتهای آسمانم قلب توست / مهربان،این آسمان ازآن توست