صد سال در بیابان آواره شوی
به از آن است که در خانه محتاج نامردان شوی

*****

ای نا رفیق.. به کدامین گناه ناکرده.. تازیانه می زنی بر اعتمادم
زیر پایم را زود خالی کردی . سلام پر مهرت را باور کنم.یا پاشیدن زهر نا مردیت را
خنجری از پشت در قلبم فرو رفت پشت سرم را نگاه کردم .. کسی جز تو نبود

*******

مرا هرگز نباشد بیمی از مشت
برادر جان مرا نامردمی کشت

فتوت پیشه خندد روی در روی
زند نامرد ناکـــس خنجر از پشت
*********

به نامردی نامردان قسم جانا که نامردی
که نامردان خجل گشتند از بس که تو نامردی

********

به نامردمان مهر کردم بسی نچیدم گل مردمی از کسی
بسا کس که از پا در افتاده بود سراسر توان را زکف داده بود

****

به حیلت گری خنجر از پشت زد بخونم ز نامردی انگشت زد

*********

گمان کردم که با من همدل و همراه و همدردی ، به مردی با تو پیوستم ندانستم که نامردی

******

روزگاری مردم دنیا دلشان درد نداشت

هر کسی غصه اینکه چه می کرد نداشت

چشم سادگی از لطف زمین می جوشید

 ودمانیم زمین این همه نا مرد نداشت

******

ز بیم و رنج نامردی دگر دردی نمیبینم مزن لاف مروت را که من مردی نمیبینم
منم آن چوب سرگردان به ساحل میرسم زیرا درون موج دریاها عقب گردی نمیبینم

********

نمیتونم ببخشمت دور شو برو نبینمت

تیکه ای بودی از دلم گندیدی و بریدمت

********

چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار نامردیش
همه وجودت له شده ...

*********

زمـین گرمـم کـمته تو که میگفـتی من سـرم

کـی مـیشه اون گلوتو با دشنه نامردی بدرم

******

من آن گلبرگ مغرورم که میمیرم ز بی آبی

ولی با منت و خواری پی شبنم نمیگردم

*******

من نمی گویم مرا ای چرخ سرگردان مکن
هرچه می خواهی بکن محتاج نامردان مکن!

******

کسی که رنگ پریدگی خزان را ادراک کرده
باشد به نیرنگ گل های رنگ رنگ دل نخواهد بست به نامردانی چون تو دیگر دل نخواهم بست
 

*********

همه از مرگ می ترسن ما از رفیق نامرد

******

دل که رنجید از کسی خرسند کردن مشکل است