هیچ دانی نازنینم می توانی / راحت اسرار سعادت را بدانی

رمز خوشبختی انسان نسیت جز این / مهربانی ، مهربانی ، مهربانی

.

.

.

در میان دست هایت عشق پیدا میشود / زیر باران نگاهت، نسترن وا میشود

با عبور واژه ها از گوشه ی لب های تو / مهربانی خوب معنا میشود

.

.

.

چشمِ زمستان را کور کرده مهربانی چشم هایت!
.